Na blogu TheNextWeb pojawił się bardzo fajny post o tym skąd wziął się słynny na cały Internet znaczek „@”, czyli nasza małpa (z ang. „at” lub „commercial at”). Postanowiłam się z Wami podzielić tym, czego się od Holendrów dowiedziałam.
Otóż, uważa się, że znak ten został wprowadzony do użytku (tego mailowego) przez Raya Tomlinsona w 1972 roku. Sam znak pojawił się znacznie wcześniej, chociaż nie wiadomo dokładnie kiedy. Pewne jest, że używali go mnisi jako sposób na przyśpieszenie przepisywania manuskryptów. Dzięki wprowadzeniu „@” napisanie „at” wymagało tylko jednego maźnięcia piórem, zamiast trzech.
„@” było też używane jako skrót amphory, czyli dawnej jednostki miary określającej ilość ziarna, przypraw lub wina znajdujących się w słojach służących do ich transportu. Odkrył to niedawno włoski uczony Giorgio Stabile. Odnalazł on znak „@” w starych rękopisach (z 1536 roku) włoskiego handlarza, Francesco Lapiego.
Obecnie znak „@” używany jest głównie w adresach poczty elektronicznej. Moim zdaniem najfajnieszą rzeczą związaną z tym znakiem jest różnorodność jego potocznych nazw w różnych krajach. Poniżej moje ulubione:
- żółwie a (Indonezja)
- małpie ucho, małpia huśtawka (Niemcy)
- strucla lub rogalik (Węgry)
- ślimak (włoski)
- ogon kota (fiński)
- ucho słonia (szwedzki)
- rolmops (czeski)
Więcej na temat „małpy” możecie się dowiedzięć ze starego artykułu „Wiedzy i życie” lub z książki „The @ Book”, którą można pobrać za darmo.