Technologia GSM jest już przestarzała, niedopasowana do nowoczesnych możliwości, a przede wszystkim droga dla końcowego użytkownika w porównaniu do innych rozwiązań typu VoIP. Technologię IP do nawiązywania połączeń telefonicznych i przesyłania krótkich wiadomości oferuje między innymi aplikacja Viber. Gdy tylko użytkownik znajduje się w zasięgu sieci 3G lub WiFi, ma możliwość wysłania wiadomości czy nawiązania połączenia za darmo z dowolnym innym użytkownikiem aplikacji. Idzie rewolucja? Być może. Na dzień dzisiejszy faktem jest, że Viber wyszedł z wersji beta dla Androida, a wraz z dostępną już wcześniej wersją na iPhone posiada 12 milionów aktywnych użytkowników.
Viber jest już od jakiegoś czasu dostępny na iPhone, gdzie udało się zdobyć 20 milionów użytkowników, z czego 12 milionów korzysta z aplikacji aktywnie. Wygenerowali oni w ciągu kwartału przeszło miliard minut rozmów, a na dzień obecny statystyki wyglądają tak, że przeciętny użytkownik za pomocą aplikacji wykonuje połączenia głosowe o długości 6 minut.
Program dostępny do tej pory dla 50 000 użytkowników Androida w wersji beta, trafił obecnie do wszystkich – jest dostępny w Android Markecie za darmo. Aplikacja w wersji dla Androida posiada kilka unikalnych funkcji, których nie udało osiągnąć się na iPhone.
Szykuje się rewolucja? Nawet w przypadku gdy nie posiadamy nielimitowanego planu taryfowego, rozmowy przez 3G, nie mówiąc już o WiFi, są znacznie bardziej opłacalne. Strumień 64kbps generuje transfer na poziomie pół megabajta na minutę. W przypadku rozliczenia z operatorem za wykorzystane kilobajty, nie jest to do końca opłacalne rozwiązanie – pół megabajta w Play Fresh to 60 groszy. Jednak w przypadku zakupu paczki na przykład 500MB, mamy możliwość wygadania 1000 minut – za jedyne 15 zł.
Myślę, że w przypadku gdy aplikacja zacznie zyskiwać coraz większą popularność, operatorzy będą starali się blokować to rozwiązanie m.in. poprzez naciski na Google, by ten usunął aplikację z Marketu. Drugim scenariuszem jest przejęcie aplikacji poprzez jakiegoś dużego gracza na rynku telekomunikacyjnym i albo zmiana infrastruktury – przerzucenie się w pełni na 3G (Play mógłby tak zrobić, bo u siebie korzystałby z 3G, a stare telefony działałyby na antenach Plusa), albo ubicie projektu.