O obsłudze klienta – część 1 – Orange

Nie należę do grupy szczególnie upierdliwych klientów. Chociaż zdaję sobie sprawę, że poziom obsługi w polskiej branży usługowej (tak, generalizuję) stoi w znacznej większości przypadków na żenująco niskim poziomie, to jednak podchodzę do pracowników rozmaitych firm ze sporą dozą wyrozumiałości. I w przeciwieństwie do wielu osób, czytam umowy i inne zapisy, toteż staram się nie wykłócać o coś, co sam wcześniej zaakceptowałem. Istnieją jednak pewne wyjątki, gdzie poziom niedoinformowania rozmawiających ze mną konsultantów i wodzenie za nos przybiera postać karykaturalną.

W związku ze zmianą miasta zamieszkanie potrzebowałem w nowej lokalizacji podłączyć sobie oczywiście internet. Moja przygoda z TPSA wciąż jednak trwa, więc na niej skupię się w następnej części tekstu (a jest o czym pisać), a dziś poświęcę kilka zdań Orange, których wybrałem z przyzwyczajenia jako dostawcę internetu mobilnego, ot tymczasowo.

W związku z tym, że skończył mi się pakiet danych abonamentowych w telefonie, a moja umowa zakłada bardzo wysokie ceny za transfer danych poza nią (25 groszy za 100kb), to postanowiłem dokupić sobie mobilny internet na kartę, podmienić sim-kartę w moim iPhonie 4 i wieczorami właśnie w ten sposób korzystać z sieci (tak, nikt się do mnie nie może dodzwonić).

Takowy starter kosztuje 20zł i posiada w sobie 1GB danych. Zakupu dokonałem w dużym markecie elektronicznym i niestety w czoło musiałem uderzyć się zaraz po powrocie do domu – przecież telefon Apple ma kartę micro-sim, a nie tradycyjną. Spróbowałem numeru z nożyczkami i wycięciem pożądanego kształtu, ale oczywiście nie dałem rady. W związku z tym zadzwoniłem do centrum obsługi klienta, aby dowiedzieć się 2 rzeczy:

• czy sprzedawane są takie startery z kartami micro-sim?
• czy istnieje możliwość wyrobienia duplikatu karty pod postacią micro-sim, którą zniszczyłem. Przy czym wyraźnie zaznaczyłem, że jej nie aktywowałem, żadnej operacji nie przeprowadzałem – zgubiona (ha!) została zaraz po wyjęciu z kartonika.