Słysząc po raz pierwszy o serwisie pocztadzieci.pl, miałem mieszane uczucia. W czasach, gdy coraz więcej mówi się o nieprzydatności poczty e-mail i wypieraniu jej poprzez komunikatory oraz serwisy społecznościowe, ktoś chce do e-maila przekonywać dzieci. Im dłużej jednak obcuję z serwisem, tym bardziej przekonuję się do tego, że jest w tym pewna ciekawa idea.

Jak sugeruje nazwa, serwis oferuje możliwość założenia konta pocztowego dla naszych dzieci. Konto to od początku, do końca zaprojektowane jest z myślą właśnie o nich. Co to oznacza? Rodzic ma pełną, zewnętrzną kontrolę nad treścią, która przewija się przez skrzynkę dziecka. Czy chodzi o samą kontrolę? Nie. Poczta Dzieci ma przede wszystkim chronić nasze pociechy przed nawałnicą spamu i reklam. Rodzic sam tworzy listę kontaktów zaufanych, zablokowanych, czy też takich które każdorazowo będą wymagały akceptacji. Żaden mail nie ma prawa trafić na skrzynkę dziecka, jeżeli rodzić sam wcześniej tego nie umożliwi. Dzięki temu można stworzyć proste reguły dla najbliższych. Dodatkowo Poczta Dzieci nie przesyła reklam sama z siebie. Tak więc nasze dziecko nie znajdzie na swojej skrzynce reklam viagry, bielizny czy innych bzdurnych rzeczy, niekoniecznie przeznaczonych i dopasowanych do jego wieku.

Panel rodzica: nowe wiadomości

Gdzie więc kryją się zyski? Początkowo będą to reklamy dołączane do maila dla rodziców, w późniejszym czasie sponsorowane skórki (których nie trzeba używać).

Ciekawie prezentuje się inne zastosowanie Poczty Dzieciom. Choć na razie z powodu małej ilość funkcji wypada blado, to w przyszłości ma pomóc naszym pociechom zapoznać się z mechanizmami maila, reguł, filtrowania. Jeżeli całość zostanie przygotowana solidnie, może mieć sporą wartość edukacyjną. Znam wielu dorosłych, którzy nie radzą sobie z podstawowymi funkcjami e-maila. W tym wypadku, dziecko już od najmłodszych lat (serwis powstał z myślą o dzieciach w wieku 6-12 lat), będzie mogło zapoznawać się z podstawami i zasadami e-maili.

Jak to wygląda od strony technicznej? Na chwilę obecną ubogo. Maile mogą być jedynie tekstowe (z dodatkiem emotikonów). Niedługo planowane jest wprowadzenie możliwości dołączania i odbierania grafik. Najbardziej zraził mnie brak opisu poszczególnych elementów i opcji. Większość UI to duże grafiki, które nie zawsze dają odpowiedź na pytanie „po co to”. A wystarczyłby zwykły dymek z objaśnieniem. Także komunikaty nie są spójne. Nie chcę sugerować, że dzieci są głupie i nie zrozumieją zwrotu „generuj zaproszenie”, ale skoro całe UI ukierunkowane jest w stronę pociesznych obrazków i prostego języka, to nie lepiej napisać „zaproś kolegę/koleżankę”? Kolejnym minusem jest słaba jakość elementów graficznych. W systemie, który opiera się głównie na nich, powinny być w jak najwyższej jakości. Drobnych błędów jest więcej, ale można je usprawiedliwić wczesnym wiekiem produktu oraz fazy testowej.

Widać w pocztadzieci.pl ciekawą ideę. Widać dostrzeżenie niszy, która bardzo długo była niedoceniana. Wszak dziecko w sieci, to temat ważny, nie tylko z perspektywy rodzica. Czy dzieci potrzebują poczty? Moim zdaniem nie, natomiast warto by miały swoje konta i już w młodym wieku uczyły się jak z tego medium właściwie korzystać. Przy okazji, jak zwróciło mi uwagę paru pedagogów, takie konto, zwłaszcza dla młodszych może być pewną nobilitacją. Otrzymają coś, z czego korzystają dorośli.

Chcecie przetestować serwis? Do rozdania mamy 10 kodów, dzięki którym już teraz możecie zarejestrować się na pocztadzieci.pl

UFX-NIN-MOG
YLP-OOI-RWV
VWU-STJ-VLS
IMY-NHE-MUN
AHD-GHO-WWE
FPB-BLY-WFS
GCF-AKR-YYA
ELV-SME-WTL
MQJ-RVY-TXL
SVQ-MCS-RDE

Jak dobrze pamiętacie kasety nagrywało się z obu stron – 2 × 30 minut. Tej zasady trzyma się nowy serwis, oferujący możliwość nagrania dostępnych w sieci utworów na taką wirtualną kasetę magnetofonową – Mixtaping.fm.

Logowanie do serwisu odbywa się poprzez nasze konto na Facebooku. Z jego zasobów lub z konta na Instagram możemy wybrać oprawę graficzną dla naszej kasety. Po zakończeniu „nagrywania” możemy podzielić się naszym dziełem znajomym na FB. Piosenki wybieramy wpisując w wyszukiwarkę dokładny tytuł, album bądź wykonawcę. Znaleziony utwór dodajemy do wybranej strony kasety aż do wypełnienia przeznaczonego czasu 30 minut na stronę.

Po skompletowaniu wszystkich wybranych piosenek nasza kaseta jest gotowa do udostępnienia i umieszczana w naszym profilu.

Przeglądające w serwisie dostępne już profile natrafiłem u innych użytkowników na kilka ciekawych i inspirujących muzycznie składanek. Niektóre konta mają nagrane po kilka takich kaset z interesującymi pozycjami. Również i Wam polecam do przejrzenia i odsłuchania.

No i na koniec oczywiście obiecany nasz miks do przedpołudniowej kawy:) – AntyWebMix.

Aktualizacja
Dostęp do serwisu jest jeszcze ograniczony. Testowaliśmy w redakcji i wystarczyło kliknąć bezpośrednio w ten link powyżej, działa jak zaproszenie. Jeśli jest jakiś limit i już tak nie można wejść, odsłuchać kasetę można przez mój profil, bez konieczności logowania do Facebooka.

Wczoraj kiedy Paweł przekazał mi informacje o wsparciu Positionly (nie mogłem o tym wcześniej napisać, czekałem aż boskie TC zrobi to pierwsze, takie życie), od razu zapytałem się dlaczego taka mała suma :) Porównując chociażby do inwestycji na rynku niemieckim to przecież drobne, nie mówiąc już że kwota ta nie wystarczy na podbój amerykańskiego rynku skąd pochodzi większość klientów tej usługi. Paweł odpowiedział, że to pierwszy krok i jeśli wszystko będzie dobrze się rozwijać to z pewnością będą dalej dofinansowywać Positionly.

Moim zdaniem to jest dość ciekawa strategia inwestowania. Jeśli bowiem ktoś nie będzie umiał skutecznie wydać 300 tysięcy dolarów to nie ma sensu ryzykować z większymi kwotami. W Przypadku niektórych Polskich inwestycji jest podobnie, to znaczy spółki dostają pieniądz w transzach. Ma to oczywiście swoje dobre i złe strony, bo jeśli zaczynamy dzielić 400 tysięcy złotych i wymagamy jeszcze agresywnej globalnej ekspansji to…wiadomo jak to wszystko będzie wyglądać.

Jeśli nie czytaliście wcześniej o Positionly. Jest to mówiąc w skrócie narzędzie do monitorowania pozycji w wyszukiwarce naszego serwisu na wybrane przez nas frazy. To co odróżnia nasz produkt od zagranicznej konkurencji to przede wszystkim celowanie w zupełnie inną grupę docelową. Wiele tego typu narzędzi tworzonych jest przez specjalistów dla specjalistów. Testowałem kiedyś tego typu serwisy i faktycznie trzeba się dobrze znać na SEO aby z takich narzędzi korzystać i rozumieć wyniki i raporty. Tymczasem Positionly.com ma to być usługa dla każdego, kto zaczyna interesować się SEO i potrzebuje informacji dlaczego jego strona jest na piątym miejscu a nie 3 w wynikach w Google czy w innej wyszukiwarce (w tej chwili obsługują Google, Yahoo i Binga).

Nie wiem czy macie podobne wrażenia, ale moim zdaniem rośnie u nas coraz więcej zauważanych za granicą ciekawych projektów. To samo zresztą potwierdził Paweł, w rozmowie ze mną. Wspominając przy okazji, że za kilka tygodni ogłoszą kolejną inwestycje w polski biznes (zgadnijcie jaki). Osobiście bardzo mnie to cieszy, bo może wreszcie przyszedł ten moment kiedy zaczniemy przełamywać stereotyp polskiego startupa.

Geek Girls Carrots to cykl spotkań kobiet z branży nowych technologii odbywających się co miesiąc w Warszawie. Główną organizatorką spotkań jest Kamila Sidor, która odpowiadała m.in. za przygotowanie pierwszego w Polsce Startup Weekendu. Spotkania mają na celu inspirować dziewczyny do nauki programowania, zakładania własnych firm i bardziej aktywnego brania udziału w projektach IT.

Czy rzeczywiście mamy gorzej w branży IT?

Faktem jest, że jest nas mniej. Stosunkowo mało dziewczyn studiuje na uczelniach technicznych, niewiele pojawia się na spotkaniach branżowych, a do tego w mediach też stosunkowo rzadko słyszymy o programistkach czy architektkach informacji. W Geek Girls Carrots ważne jest promowanie kobiet – pokazanie że kobiety odnoszą sukcesy również w tak dochodowej i rozwojowej branży jak nowe technologie. Dlatego wśród naszych prelegentek znalazły się m.in. Agata Mazur – współzałożycielka Applicake, Patrycja Węgrzynowicz – programistka i współzałożycielka firmy Yon Consulting i Anna Walkowska z Homplex.pl.

Skąd pomysł na takie spotkania?

Podczas organizowania pierwszego Startup Weekendu w Polsce zauważyłam, że pomimo wielu zniżek oraz działań PR-owych skierowanych do kobiet pojawiło się ich niewiele. Wtedy postanowiłam zorganizować coś, żeby skupić dziewczyny, które kochają nowe technologie. Chciałam, żeby się uaktywniły – głównie w sferze startupów technologicznych.

Skąd wzięłaś nazwę Geek Girls Carrots?

To najczęściej zadawane nam pytanie. Słowo, które często kojarzy się z geekami to pizza – długie godziny kodowania kojarzy się z jedzeniem fast foodów. Ale Geek Girls Pizza brzmiało niezbyt zdrowo. Zamieniłyśmy pizzę na coś zdrowszego, czyli marchewki i tak powstała nasza nazwa.

Jak spotkania Geek Girls Carrots mogą pomóc dziewczynom?

Nasza inicjatywa umożliwia spotkanie się kobietom, których pasją są nowe technologie, które aktywnie działają w branży lub tych, które szukają inspiracji bądź chcą inspirować inne. Dzieje się u nas to samo, co na innych branżowych imprezach, jest wzajemna wymiana wiedzy, umiejętności i doświadczeń. Warto dodać, że Geek Girls Carrots pomagają w budowaniu zespołów – np. ja mam pomysł i grafików, ale brakuje mi programistki. Po prezentacjach jest dużo czasu na networking – to jest szansa na znalezienie np. programistki. Na nasze spotkanie przychodzą z resztą nie tylko programistki, ale również graficzki, architektki informacji, project managerki, specjalistki od mediów społecznościowych – więc są to osoby, o różnych kompetencjach. Czekam tylko momentu w którym zobaczymy świetny projekt biznesowy zainicjowany na GGC.

W najbliższy piątek odbędzie się już siódme spotkanie z cyklu. Jakie są Twoje odczucia po pierwszych sześciu spotkaniach, jaki jest główny problem Polek startujących w branży nowych technologii?

W piątek odbędzie się siódme spotkanie, a w lipcu będziemy świętować pierwsze urodziny. Dla mnie osobiście, to był bardzo fajny i owocny czas. Jest coraz więcej dziewczyn angażujących się w naszą inicjatywę. Na ostatnim spotkaniu było ok. 40 osób. Taką liczbę kobiet chciałam widzieć rok temu na Warsaw Startup Weekend! Bardzo cieszą mnie również kolejne inicjatywy geek girls poza Warszawą. Podobne spotkania powstają w Krakowie oraz Poznaniu. Problemem, przede wszystkim w IT, jest niski odsetek kobiet, co nakręca wyznawców stereotypów o braku predyspozycji kobiet do tego zawodu. Jak będzie głośniej o sukcesach żeńskiej części branży to więcej kobiet powie sobie: jak ona może to ja też! A poza tym kobiety zmagają się z takimi samymi problemami co nasi koledzy. Tak samo jak w przypadku każdej innej branży, również w IT wymiana wiedzy, doświadczenia oraz budowanie nowych kontaktów otwierają nowe możliwości działania. Reguła ta działa zarówno dla kobiet jak i mężczyzn.

Ilona Grzywińska, Konsultant PR i Social Media. Autorka bloga www.webkomunikacja.pl

Otóż Innovation Nest zainwestował 700 tysięcy złotych (kwota będzie wypłacana w transzach) w UXPin.com, usługę która nie tak dawno zdobyła główną nagrodę podczas konkursu startupów Aulery. Oczywiście to nie ten fakt przesądził o inwestycji, obie firmy „romansowały już wcześniej” podczas wspólnego wyjazdu do US, gdzie weryfikowali koncepcje biznesową i badali potrzeby potencjalnych klientów.

Jeśli nie słyszeliście wcześniej o UXPin to wyjaśnię, że jest to usługa dla twórców interfejsów www i mobilnych pozwalająca między innymi w łatwy sposób przełożyć nasze papierowe szkice na projekt w serwisie. W ofercie jest web kit dla stron www jak również dla interfejsów mobilnych, oraz oczywiście narzędzie do projektowania interfejsów

Dlaczego wybrali Innovation Nest (mieli inne propozycje z Polski, rozmawiali z funduszami z US i Austrii). Marcin Treder z którym przed chwilą rozmawiałem na Facebooku ujął to w ten sposób:

Wybraliśmy Innovation Nest bo ich kompetencje w zakresie tworzenia produktów i nastawienie na rynek amerykański idealnie do nas pasują. Piotr Wilam i Marek Kapturkiewicz udowodnili wielokrotnie, że potrafią tworzyć biznesy, które odnoszą olbrzymie sukcesy. Zgromadzili wokół siebie nieprzeciętnych ludzi. Czego chcieć więcej ?:)

Jest to już trzecia inwestycja Innovation Nest, które od listopada 2011 roku kiedy oficjalnie został uruchomiony fundusz zaangażowało się w PressPad, iTraff Technology a teraz UXPin. Celują więc jak widać wyłącznie w firmy technologiczne i co podkreślają przede wszystkim w dobre zespoły.

Szczere gratulacje dla UXPin i Innovation Nest!

Korzyści z zapisywania tras można podzielić na dwie kategorie: w celach analizy rozmaitych danych, dla trenujących sportowców i ludzi ciekawych, czyli przebyty dystans, prędkość średnia, tętno (z dodatkowym czujnikiem) itp. Z drugiej strony wiele osób chce mieć po prostu dziennik podróży, zapisać trasy swoich wycieczek, czy to pieszych, czy biegów, czy też na rowerze. Ja lubię zgubić się gdzieś umyślnie, jeździć na rowerze po okolicy, a następnie sprawdzić po powrocie gdzie byłem. Czasami trafiam w ciekawe miejsca, w które chciałbym wrócić i zapisany ślad to umożliwia.

Wcześniej zarówno analiza jak i zapisywanie śladów było możliwe dzięki dedykowanym urządzeniom i programom. Najpierw trzeba było kupić niezbyt taniego GPSa, potem pamiętać, żeby zabrać go ze sobą w trasę i zarejestrować ją. Następnie zgrać zapisany ślad do komputera i przeanalizować go przy pomocy specjalistycznego oprogramowania. Na koniec zapisać gdzieś i nie zgubić. Dziś wszystko sprowadza się do zainstalowania appki. Telefon i tak mamy zawsze przy sobie, wyświetlacz pokazuje na żywo wiele ciekawych informacji, a po zakończeniu automatycznie eksportuje trasę do danego serwisu, gdzie możemy zobaczyć podsumowanie naszej całej aktywności. Łatwość użycia wpłynęła na popularność. Sam zacząłem śledzić swoje rowerowe eskapady.

Do tej pory zaznajomiony byłem z dwoma zagranicznymi serwisami, Endomondo z którego korzystam oraz RunKeeper. Okazuje się jednak, że w sklepie Play jest również darmowa i do tego polska aplikacja służąca do tego celu – Navime. Główną zaletą dla polskiego użytkownika będzie skoncentrowanie serwisu, bo częścią usługi, oprócz samej aplikacji, jest również serwis, na polskim odbiorcy. Interfejs aplikacji jest w języku polskim. Spodziewam się również, że łatwiej znajdziemy interesujące trasy w naszej okolicy, niż w zagranicznych odpowiednikach.

Poza tym Navime oferuje kilka zaawansowanych opcji. Jedną z nich jest korekta wysokości tras gps przy pomocy danych SRTM. Dane GPS dostępne dla zwykłych śmiertelników nie zawierają dokładnej wysokości. W efekcie statystki dotyczące pokonywania wzniesień są mocno orientacyjne, żeby nie powiedzieć po prostu błędne. Dlatego Navime powiąże punkty naszej trasy z bazą SRTM zawierającą dane wysokości dla niemal całej kuli ziemskiej. Inna ciekawostką odróżniającą polski produkt od konkurencji, jest możliwość ukrycia początków i końców trasy w zadanym przez nas promieniu, dzięki czemu nie zdradzamy wszystkim położenia naszego domu, czy po prostu miejsca, w którym zwykle można nas znaleźć. Miło, że w dzisiejszych czasach ktoś myśli jeszcze o prywatności :)

Warto również zwrócić uwagę na obsługę Sony Ericsson LiveView, czyli zewnętrznego wyświetlacza, podobnego, choć mniej zaawansowanego niż opisywany na Antyweb Pebble, którego będzie oficjalnie wspierał RunKeeper. Cieszy mnie, że polski produkt posiada unikatowe funkcje, nawet jeżeli są one dość niszowe. Znaczy to, że autorom się po prostu chciało, że im zależy, a to zawsze dobry znak.

Nie zabrakło również możliwości porównania dwóch tras, kolorowania śladu trasy na mapie w zależności od prędkości lub wzniesienia, grupowego importowania tras zapisanych na dysku czy eksportu mapy z zaznaczona trasą w formie obrazka. Znajdziemy też sporo z tego, co oferuje konkurencja np. wybór wielu sportów (narciarstwo, snowboard, narty biegowe…), kalkulator spalonych kalorii itp.

Największym minusem aplikacji i samego serwisu WWW jest chyba szata graficzna. Chociaż nie najgorsza, nie dorównuje schludności i czytelności Endomondo czy RunKeeper. Z drugiej strony to już bardziej kwestia gustu, co się komu podoba.

Jak zwykle w przypadku serwisów o charakterze mniej lub bardziej społecznościowym, najwięcej będzie zależało od tego, czy nasi znajomi korzystają już z innych rozwiązań, czy znajdziemy ich właśnie w Navime, lub nie znają jeszcze tego typu aplikacji i sami możemy coś zaproponować. Trudno używać chociażby najlepszej aplikacji, jeśli będziemy tam sami, a zależy nam na porównaniu wyników z kolegami i koleżankami.

Navime można pobrać ze sklepu Play, a sam serwis można znaleźć tutaj. Zachęcam do testów i podzielnia się swoimi opiniami w komentarzach. Jeśli korzystacie z rozwiązań konkurencyjnych i uważacie je za godne polecenia, również komentarze są do waszej dyspozycji.

O zarządzaniu swoimi wpisami pisał nie tak dawno Grzegorz Ułan, który wyszperał w sieci Do Share, narzędzie usprawniające udostępnianie treści w Google+. W przypadku Buffera sytuacja wygląda nieco inaczej, bo jego możliwości są znacznie szersze, choć teoretycznie zbliżone do Do Share.

Ogólnie całość opiera się na wtyczce do przeglądarki (póki co tylko Google Chrome, Firefox i Safari), za pomocą której możemy wrzucać do Buffera strony które przeglądamy. Po kliknięciu na ikonkę wyświetla się estetyczne okienko, za pomocą, którego możemy zapisać stronę na później lub od razu udostępnić ze skróconym odnośnikiem. Na razie liczba obsługiwanych serwisów społecznościowych nie zachwyca: Facebook, Twitter i LinkedIn. Twórcy pracują jednak nad wdrożeniem kolejnych, na co osobiście bardzo liczę (tak chodzi o G+).

Co się dzieje ze stronami dodanymi do Buffera? Zostają umieszczone na estetycznej liście. Możemy je tam edytować i szeregować w odpowiedniej kolejności, co jest szczególnie ważne, gdyż posty na samej górze zostaną udostępnione jako pierwsze przez automat. Mechanizm pozwala na skonfigurowanie dni tygodnia oraz godzin, w których posty będą automatycznie leciały do serwisów społecznościowych. Robimy to właściwie raz, a potem tylko dodajemy nowe pozycje do Buffera, mając pewność, że te wszystkie klipy wideo, startupy, memy internetowe, obrazki i inne nie zbombardują strumieni naszych znajomych tylko zostaną sprawnie rozłożone na cały dzień  o tych godzinach, w których możemy liczyć na największy odzew.

To jednak nie wszystko. Dużą zaletą Buffera jest jego wszechobecność. Zainstalowanie wtyczki do przeglądarki to nie tylko możliwość udostępniania aktualnie przeglądanych stron, ale też integracja z popularnymi usługami. I tak przycisk Buffer pojawi się m.in. na Twitterze, Facebooku, w Google Readerze, Reddit oraz Hacker News. Autorzy aspirują do zaimplementowania go też w innych serwisach, co jest jednym z głównych planów na przyszłość.

Oczywiście nie mogło zabraknąć aplikacji mobilnej na iOS i Androida, dzięki której można dodawać nowe posty z dowolnego miejsca. I to właściwie tyle, jeśli chodzi o nią. Wszystkie nowe treści są dodawane do kolejki, a następnie lądują w sieciach społecznościowych w odpowiednio ustalonych godzinach.

Przydatność Buffera dla zwykłych użytkowników jest połowiczna. O wiele więcej korzyści Buffer da posiadaczom kont firmowych, dla których zachowanie złotego środka między brakiem aktywności, a spamowaniem jest kluczem do sukcesu. DLatego twórcy przygotowali dwa płatne plany, w ramach których możliwe jest dodanie większej liczby kont społecznościowych, postów w kolejce oraz użytkowników ją tworzących.

Buffer to świetne remedium na floodowanie strumieni społecznościowych swoimi treściami. Korzyści z rozłożenia tego na długie godziny można wskazać po obu stronach. Autor z pewnością ma większe szanse na odzew, a jego kolejny post nie zirytuje odbiorców. Tymczasem czytelnicy nie są torturowani dziesiątkami postów w krótkim czasie, a wręcz otrzymują je wtedy, kiedy najbardziej na to liczą.

Pod wpływem wpisu na blogu Arka Skuzy pt. “iTraff Technology raising money jungle
process – how life kicked my brain _ preword” stwierdziłem, że spróbuję dostać się w tym roku na Capital On Stage – jedyną imprezę gdzie to fundusze pitchują. W tym czasie i tak wybierałem się do Londynu na Internet World. Po napisaniu krótkiego listu motywującego w niecałe trzy dni dostałem informację o zaproszeniu. To już było coś, bo w zeszłym roku zaprosili 200 z 550 kandydujących z całego świata. Uznałem więc to już za mały sukces.

Capital On Stage pierwszy raz odbył się w zeszłym roku w Amsterdamie. Organizator i współtwórca eventu Arjen Strijker tak mówił na otwarciu drugiej edycji:

…nasz trik polegał na tym, by stworzyć imprezę gdzie to przedstawiciele funduszy inwestycyjne robiły pitche. Byliśmy nieco zmęczeni imprezami, gdzie to ciągle startupy musiały się prezentować. Chcieliśmy stworzyć coś nowego i przy okazji dobrze się bawić, tak powstał pomysł na ten event…

Trzeba przyznać, że wyszło świetnie. Impreza przyciągnęła po raz kolejny komplet startupów i funduszy (w tym po raz drugi polski HardGAMMA Ventrures reprezentowany przez Krzysztofa Kowalczyka).

Teraz słów kilka od strony foundera. Jeżeli jesteś już zakwalifikowany to miej się na baczności. Każdy może spotkać się tylko z dwoma wybranymi przez siebie funduszami z listy 20 opublikowanych na stronie (o ile one również zechcą ). Informacja o tym, że można się umawiać na 15 minutowe sesje został przesłana tuż po 20:00 kilka dni przed eventem, o 23:00 80% terminów była już niedostępna – trzeba działać szybko. Tylko 8 z 20 funduszy inwestuje poza UK i USA, ale i tak w tej puli zostały fundusze, z którymi chciałem się spotkać. Warto jednak dobrze przygotować się wcześniej by nerwowo nie zastanawiać się z kim się spotkać w chwili gdy trzeba rezerwować już spotkania.

Miałem przyjemność spotkać się z dwoma funduszami. Pierwszy Doughty Hanson Technology Ventures reprezentowany przez Sitar Teli, która notabene była jurorem podczas konkursu Aulery 2012 oraz z Northzone reprezentowanym przez Jeppe Zink (oboje byli w czwórce najlepiej pitchujących funduszy, więc chyba dobrze trafiłem ). Spotkania wyglądały podobnie, 2 min zajęła mi prezentacja projektu Landingi – reszta została na jego omówienie i pytania. W obu przypadkach pytałem o to samo – jak skalować i globalizować startup. To co mnie zaskoczyło, to dobra znajomość polskiego rynku – Sitar od razu wymieniła Codility jako świetny przykład budowania globalnej firmy.

Wnioski z jakimi wróciłem to:

1. Polska w oczach zagranicznych inwestorów to duży, perspektywiczny rynek, który będzie bardzo szybko się rozwijał w najbliższych latach,
2. Skalować niekoniecznie znaczy robić więcej, czy być większym, skalowanie oznacza również umiejętność skupienia się na niszy lub wybranym fragmencie projektu,
3. Globalizacja niekoniecznie oznacza tylko kierunek zachód i USA. Warto pomyśleć o takich rynkach jak np. Rumunia, Bułgaria, Węgry. Nam jako krajowi z Europy Środkowej łatwiej będzie zdobywać tam rynek (nawet jeżeli to nie ten wymarzony),
4. Jeżeli firma jest dochodowa, to nieważne, czy jest globalna – i tak fundusz będzie chciał ją kupić,
5. Chcesz robić globalną firmę – przeprowadź się do Londynu – co tydzień będziesz miał feedback od setek osób, które spotkasz w tutejszej społeczności startupowej

Gorąco namawiam wszystkich do zgłoszenia się do kolejnej edycji w przyszłym roku. Porzućc

W pierwszym kwartale 2012 inwestorzy wpompowali 100 milionów dolarów w mobilne aplikacje medyczne

No właśnie, inwestorzy. Tym razem będą oni reprezentowani przez wyspecjalizowanch w tematyce medycznej profesjonalistów – Piotra Kuleszę z RTA Ventures oraz Wojciecha Dołkowskiego (PolBAN, MEDTube). Startup Sprint to świetna okazja dla startupowców na zaprezentowanie swoich projektów osobom, które są aktywnie zaangażowane w poszukiwanie kolejnych inwestycji i zebranie od nich na gorąco feedbacku.

W App Store wkrótce będzie 13 tysięcy konsumenckich aplikacji medycznych i związanych z fitnessem

Nie da się ukryć, że w czasach rozkwitu trendu post-PC najbardziej naturalną platformą dla aplikacji medycznych są urządzenia mobilne, które nosimy przy sobie przez większość czasu. Popularność smartfonów powoduje, że wygodnie jest nimi uzupełnić czy wręcz zastąpić urządzenia monitorujące stan zdrowia pacjenta. Również służby medyczne na świecie coraz częściej angażują tablety i smartfony do ułatwienia sobie pracy, zwłaszcza jeśli chodzi o zastępowanie papierowej dokumentacji pacjentów mechanizmami cyfrowymi. Podobnie w „mniej poważnych“ zastosowaniach, takich jak koordynowanie diety, rzucanie palenia czy śledzenie postępów w uprawianiu sportu. Poprzednie edycje imprezy wyraźnie pokazały, że to mobile jest miejscem gdzie pojawia się najwięcej innowacyjnych pomysłów (pierwsze miejsce w Startup Sprint Sport zajęły: gra mobilna dla rowerzystów oraz aplikacja do rywalizacji podczas biegania)

StartUp Sprint tak bardzo przypadł mi do gustu

Tak pisałem kilka miesięcy temu o pierwszym Startup Sprincie – finansowym – i muszę podtrzymać moją rekomendację. Od tego czasu organizatorzy (związani z poznańskimi funduszami LMS Invest i Speedup Group) otrzaskali się z prowadzeniem tych imprez, zrealizowali bowiem dwa kolejne tematyczne eventy, tym razem poświęcone rolnictwu i sportowi. Zwłaszcza ten ostatni zapadł na dłużej w pamięci uczestników – przebiegał na terenie jednej z aren Euro 2012, czyli na Stadionie Miejskim w Poznaniu i towarzyszyło mu oglądanie rywalizacji pierwszoligowych zespołów: Warty Poznań z Ruchem Radzionków.

Formuła imprez nie uległa w międzyczasie większym zmianom – wciąż Startup Sprint to trwający przez weekend hackaton podczas którego uczestnicy w zespołach pracują nad prototypami rozwiązań technologicznych. Niektóre zespoły zawiązują się ad hoc na miejscu (tak było ze zwycięzcami Startup Sprint Finanse), niektóre przychodzą jako gotowe teamy. Branżowe sfokusowanie powoduje, że na Sprintach uczestnikom pomagają eksperci o specjalistycznej wiedzy, których ze świecą szukać na innych eventach startupowych.

Aby zarejestrować się na weekendowy Startup Sprint (jeszcze można) należy skorzystać z formularza – jak zauważycie pojawia się tam konieczność uiszczenia kaucji 49 zł od każdego uczestnika. Organizatorzy zapewniają, że kaucja jest zwracana każdemu, kto dotrwa do końca trzydniowego Sprintu. Do zobaczenia w Poznaniu!

Z taką myślą powstawał zapewne nowy serwis Workitywork, który pomaga menadżerowi motywować grupą współpracowników, a im dzielić się swoimi sukcesami z całym zespołem. Dodatkowo aktywnie uczestniczyć we wspólnych pracach i ich efektach. Przyznam, iż osobiście uważam, że jest to dość innowacyjny pomysł na serwis, odbiegający trochę od panującego trendu w Internecie, kopiowania pomysłów już sprawdzonych. Jest nowy, dobrze przemyślany i niesłychanie użyteczny.

Po założeniu konta i nadaniu nazwy swojemu zespołowi menadżer zaprasza do niego swoich współpracowników. Każdy z nich ma możliwość w pierwszej kolejności do wyrażenia swojego nastroju przed kolejnym dniem pracy. Na swoim koncie ma podgląd jak się rozkładało to w czasie. Menedżer widzi tylko ogólną motywację zespołu na wykresie w poszczególnych dniach.

Kolejnym elementem serwisu jest system pochwał, czyli najprzyjemniejsza część dla zespołu. Pochwały może nadawać każdy. Zarówno menedżer pracownikom jak i pracownicy między sobą, nie wiem, na przykład w podziękowaniu za bezinteresowną pomoc w jakichś czynnościach. Oczywiście pochwał nie można składać samemu sobie.

Całkiem inaczej można zacząć dzień w pracy po przeczytaniu takiego e-mail’a.

Następna zakładka odpowiedzialna jest za przeprowadzanie ankiet wśród pracowników. Może być wykorzystana do podjęcia wspólnych decyzji co do poszczególnych działań zespołu. Ankiety przeprowadza tylko menadżer. Wybaczcie mało motywacyjne testy tego narzędzia, ale miałem ograniczoną liczbę testujących:).

Dalej przechodzimy do opcji dzielenia się sukcesami z całym zespołem. To miejsce jest właśnie na wyrażenie siebie, swojej pracy, podzielenie się ze wszystkimi swoimi małymi czy dużymi sukcesami. Tutaj te sukcesy są zauważane przez cały zespół, który też może pogratulować poszczególnym współpracownikom swoich osiągnięć.

Wszystkie działania w serwisie mamy wyszczególnione na głównej tablicy.

Tyle z możliwości całego serwisu. Codzienne korzystanie z tych funkcji nie zabiera dużo czasu, ani menedżerowi ani współpracownikom, a może znacząco wpłynąć na morale i ogólny klimat w zespole.

Dla części z Was brzmi to zapewne jak działania wyjęte wprost z jakiejś sekty. Zapewniam Was jednak, iż odpowiednia atmosfera w zespole w dłuższym czasie współpracy nad danym projektem może mieć kolosalne znaczenie dla ogólnego jego sukcesu. Dzięki temu serwisowi możemy mieć szybki i wygodny podgląd, praktycznie na bieżąco, na to jak pracuje cały zespół, jakie ma nastawienie w danym dniu i w dłuższym okresie. Nie umkną nam również sukcesy poszczególnych jednostek, możemy je dostrzec, nagrodzić i odpowiednio zmotywować do dalszej pracy.

Co do zaproszeń, czekam na odpowiedź twórcy serwisu, czy mogę wykorzystać przyznany kod do prywatnych testów. Gdy tylko ją otrzymam, zaktualizuje wpis o ten kod, byście sami mogli sprawdzić Workitywork w działaniu. Na tę chwilę możecie wysłać swoje zapytanie o zaproszenie bezpośrednio przez stronę. Ja dostałem następnego dnia, wysłane emailem z iPhone jednego ze współzałożycieli serwisu.

Aktualizacja:

Właśnie otrzymałem dla Was kod do prywatnych beta testów. Wpisujemy go na dole przy zakładaniu konta. Kod – WORKISHAPPY